WK 2026 | Pepijn van der Heijden: "Eén van mijn belangrijkste doelstellingen heb ik al gehaald" 

In dit artikel:

Pepijn van der Heijden beleefde tijdens het WK hockey in eigen land zijn debuut voor het Nederlands elftal. De jonge verdediger kreeg tegen Argentinië een basisplaats, nadat bondscoach Jeroen hem pas de avond ervoor had verteld dat hij zou spelen. Voor duizenden Nederlandse supporters maakte hij daarmee een van zijn belangrijkste persoonlijke doelen waar.

Hoewel hij vooraf spanning voelde voor het volkslied en zijn eerste optreden op een WK, viel die eenmaal op het veld grotendeels weg. Van der Heijden voelde veel vertrouwen binnen de ploeg en kreeg de opdracht zijn eigen spel te spelen. Daardoor kon hij vrijuit hockeyen en zich minder laten afleiden door de omvang van het toernooi. Hij wist vooraf dat zijn rol mogelijk beperkt zou zijn, maar probeert ook buiten de wedstrijden betrokken te blijven bij het team en zoveel mogelijk van zijn eerste eindtoernooi te leren.

De verdediger komt bij Oranje na een bijzonder seizoen met Rotterdam, waarmee hij na dertien jaar opnieuw landskampioen werd. Toch verschoof zijn focus snel naar het nationale team. De ervaringen van het spelen van grote wedstrijden en het toewerken naar een finale vindt hij leerzamer dan nieuwe hockeytechnische inzichten: vooral de omstandigheden en de druk van een WK zijn voor hem nieuw.

Zijn eerste persoonlijke doelstelling is inmiddels bereikt: een wedstrijd spelen op het WK. Nu wil Van der Heijden vooral bijdragen aan het gezamenlijke streven om in Nederland goud te winnen. Of dat opnieuw op het veld gebeurt of vanuit een andere rol, hij wil alles doen wat het team kan helpen. Hij praat met ervaren ploeggenoten over hun ervaringen, maar wil het toernooi vooral op zijn eigen manier beleven.

Na het WK neemt Van der Heijden kort vakantie. Daarna wil hij zijn bachelor bedrijfskunde afronden en mogelijk een master volgen, al blijft het combineren van studie en topsport lastig. Als hij later op zijn eerste WK terugkijkt, hoopt hij niet alleen trots te zijn op de unieke ervaring van een toernooi in eigen land, maar vooral op een grote medaille en de lessen die hij meeneemt in zijn verdere carrière.