Twaalf maanden knokken voor één doel: de comeback van Vivianne van Rijn

In dit artikel:

Drie wedstrijden voor het einde van het seizoen scheurde hockeyster Vivianne van Rijn tijdens een thuiswedstrijd tegen Voordaan haar voorste kruisband volledig af. Ze kreeg een zetje in haar rug, waarna haar knie kort uit het gewricht schoot. Hoewel haar knie aanvankelijk beter leek te bewegen, bleef ze het gevoel houden dat er iets mis was. Op advies van een ervaren fysiotherapeut liet ze een MRI-scan maken, die de ernstige blessure bevestigde.

Van Rijn werd op 30 juli geopereerd. Haar vriend en hockeyer Tom van de Putte, die rond dezelfde tijd eveneens zijn voorste kruisband had gescheurd, hielp haar bij de voorbereiding en het herstel. Omdat hij hetzelfde traject doorliep, konden ze hun ervaringen delen en elkaar steunen als revalidatiemaatjes.

De eerste maanden draaiden vooral om basishandelingen zoals lopen, de knie strekken en buigen en het opnieuw activeren van de spieren. Door het grote spierverlies ging de opbouw langzaam. Geleidelijk breidde Van Rijn haar oefeningen uit van krachttraining en eenvoudige bewegingen naar fietsen, hardlopen, springen en hockeyspecifieke trainingen. Daarbij moest ze niet alleen lichamelijk sterker worden, maar ook opnieuw vertrouwen krijgen in haar knie bij draaien, afremmen en springen.

Na ongeveer zes maanden mocht ze voorzichtig weer hockeyoefeningen op het veld doen. Pas na bijna twaalf maanden kon ze volledig met haar team meetrainen en wedstrijden spelen. De revalidatie leerde haar vooral geduld te hebben en ook kleine verbeteringen te waarderen. Haar terugkeer voelt als een grote beloning en motiveert haar om sterker en fitter verder te hockeyen.