Tussen topsport en duurzaamheid: waarom hockey nog niet zonder water kan

In dit artikel:

Een klassiek hockey-waterveld slurpt jaarlijks miljoenen liters water, dus de sportsector zoekt al jaren naar een duurzamer alternatief. Daaruit ontstond het waterloze veld: een kunstgrasvariant die zoveel mogelijk dezelfde speeleigenschappen moet bieden, maar zonder te sproeien. In Nederland ligt sinds 2023 bij MHC Weesp de eerste pilot, ontwikkeld door Greenfields/TenCate Grass. Inmiddels zijn er hier ongeveer 30 droogvelden en wereldwijd rond de twintig, vooral in Europa.

Toch gaat het internationale topniveau nog niet over op deze velden. De Internationale Hockeybond (FIH) had eerst de Olympische Spelen van 2024 en daarna het WK van 2026 op waterloze velden willen laten spelen, maar dat plan liep vertraging op. Volgens de bond en betrokken experts is de ontwikkeling nog niet ver genoeg om alle landen gelijke kansen te geven: niet iedereen heeft toegang tot zo’n veld om erop te trainen en te wennen. Bij het WK hockey5’s in Oman in 2024 bleek bovendien dat spelers het nieuwe type veld nog onvoldoende hadden geaccepteerd.

In de praktijk zijn de reacties gemengd, maar de meeste bezwaren blijken na gewenning af te nemen. Bij MHC Weesp zijn spelers inmiddels vertrouwd met het veld; ernstige blessures zijn daar niet gemeld. Het veld speelt wel anders dan een waterveld: natter is het sneller, droog juist stroever, en oudere spelers merken soms extra belasting op de knieën. Toch zien ontwikkelaars en verenigingen het als een belangrijke stap richting minder watergebruik. De FIH werkt nu aan een internationale categorie voor deze velden, maar wanneer die officieel geschikt zijn voor mondiale toptoernooien is nog onzeker. Zelfs de Spelen van Los Angeles in 2028 blijven volgens de bond op watervelden gespeeld worden.