Onvergetelijke trip voor Veen: 'Stonden op elk Argentijns kanaal'
In dit artikel:
Marijn Veen landde dinsdag moe maar opgewekt terug in Nederland na een korte, intensieve Pro League-trip met de Oranje Dames naar Argentinië. Wat oorspronkelijk als een serie van vier duels gepland stond, kreeg door noodweer een ander verloop: er werden uiteindelijk drie wedstrijden afgewerkt, waarvan één in Santiago del Estero na 56 minuten werd afgebroken en een gepland duel zondagavond volledig werd geschrapt.
Veen stond onverwacht in de rol van aanvoerder omdat vaste captain Pien Sanders ontbrak; de staf reikte haar de band uit met het argument dat zij als verbindende schakel binnen het team fungeert. Haar aanvoerderschap was kort: ze droeg de band tijdens het duel dat met 4-0 gewonnen werd, maar de confrontatie werd in de slotfase stilgelegd vanwege hevige regenval en na tien minuten niet meer hervat. Het tweede geplande treffen kon door gevaarlijk weer niet doorgaan, nadat het team ruim anderhalf uur had gewacht.
Sportief gezien leverde de trip zowel degelijke resultaten als opvallende momenten op. Oranje begon met een 2-0 zege op Duitsland en speelde verder effectief: het rendement in de gespeelde duels was volgens Veen hoog. Er waren fraai uitgespeelde treffers die de kwaliteit van de selectie benadrukten — genoemd worden onder andere doelpunten van Pien Dicke en Luna Fokke en een fraaie backhand van Freeke Moes — en Veen ziet duidelijke progressie ten opzichte van het EK. De ploeg legde veel basiswerk al thuis in Nederland, maar in Argentinië viel ook buiten de trainingen veel op zijn plek door de groepssfeer.
De trip combineerde intensieve trainingsmomenten met teambuilding: vier dagen in Buenos Aires voorafgaand aan de wedstrijden stonden in het teken van trainen, samen eten en zelfs een begeleide fietstocht waarin spelers meer van de stad en haar geschiedenis leerden. Een hoogtepunt was het verrassingsbezoek aan het stadion in Santiago del Estero voor de finale van het Argentijnse kampioenschap (Racing–Estudiantes). De speelwijze en vooral de sfeer van de Argentijnse supporters maakten diepe indruk; Veen omschrijft de stadionbeleving als een totaal andere, bijna overweldigende ervaring vergeleken met Nederland. Omdat de staf ervoor koos bij negentig minuten terug te reizen, miste Oranje de slotfase en strafschoppen in het stadion, maar bekeek die later op het hotel.
De weersomstandigheden bepaalden uiteindelijk het meest memorabele deel van de trip: zware regen, blikseminslag en een onbespeelbaar veld maakten het onmogelijk de geplande wedstrijden veilig af te maken. Veen neemt het sportief op, benadrukt de positieve groepsdynamiek en oogst toch trots over de uitgevoerde speelstappen en de groei van het team. De trip illustreerde niet alleen de competitieve kant van het internationaal hockeyen, maar ook hoe reizen en gedeelde ervaringen bijdragen aan ontwikkeling en saamhorigheid binnen Oranje.