Monoloog Anne Veenendaal: 'Ik denk nog elke dag aan Simon'
In dit artikel:
Keeperstrainer Simon Zijp overleed begin oktober plotseling op 61‑jarige leeftijd, terwijl hij op vakantie was. Zijn onverwachte dood trof de Nederlandse hockeywereld hard: hij was jarenlang de vaste mentor van veel topspelers en -keepers, onder wie Oranje‑keeper Anne Veenendaal, die twaalf jaar door hem werd getraind. Zijp gaf ook keeperstraining bij het Nederlands elftal en was voor velen een schild en klankbord naast de technische coach.
Veenendaal beschrijft hoe de mededeling haar team tijdens een trainingskamp compleet van slag bracht. Direct na het bericht zochten keepers contact met elkaar en met Zijns gezin, deelden ze een gezamenlijk bericht op sociale media en vroegen Veenendaal en collega Pirmin Blaak om te spreken op de uitvaart — een zware maar betekenisvolle opdracht. De eerste vrijdagochtend zonder zijn training ging Veenendaal naar het Amsterdamse veld waar ze altijd om tien uur op de training stonden. Ze ging in de goal zitten, zonder materiaal; even later voegde teamgenoot Sofie ter Kuile zich erbij. Samen trokken ze zich terug, deelden verdriet en herinneringen, en merkten hoe die plek sindsdien beladen is.
Veenendaal schetst Zijp als direct, eerlijk en persoonlijk betrokken. Zijn lessen gingen verder dan techniek: hij slaagde erin onzekerheden bloot te leggen en ruw maar effectief tegenwicht te bieden. Waar zij aanvankelijk geneigd was alleen een been of arm uit te steken, leerde hij haar haar hele lichaam mee te nemen in de bewegingen en niet te halfslachtig te verdedigen. Hij volgde ook haar gemoedstoestand en persoonlijke leven; als het niet goed ging, stopte de training en gingen ze koffie drinken. Omgekeerd deelde hij ook het alledaagse — verhalen over zijn vrouw, zoon of klusprojecten in Drenthe — waardoor de band meer was dan professioneel.
Zijn kritische begeleiding had directe sportieve impact. Toen Veenendaal in de aanloop naar de Olympische Spelen en het EK tijdelijk tweede keeper was, bleef Zijp onverbiddelijk over wat er nodig was om zich te verbeteren. Die aansporing droeg er volgens haar toe bij dat ze uiteindelijk nummer één werd bij de Spelen van Parijs en daar belangrijke rollen speelde, onder meer bij shoot-outs. Zijn steun en de momenten van erkenning — zoals een bemoedigend bericht na haar eerste wedstrijd in Parijs — zijn nu extra waardevol voor haar.
Nu ontbreekt het vertrouwde appje over een vrijdagochtendplanning en het dagelijkse contact. Veenendaal noemt het onwerkelijk en moeilijk te accepteren; ze denkt nog dagelijks aan hem, aan hoe hij reageerde en wat hij van haar zou vinden. Zijp laat een groep keepers achter die niet alleen een trainer, maar ook een vriend en vertrouwenspersoon verloren hebben.