Memorabele zaalfinales: Robbert van de Peppel beslist broederstrijd

In dit artikel:

In 2011 won HDM verrassend het Nederlandse zaalkampioenschap door titelhouder Amsterdam te verslaan in de finale in Sporthallen Zuid (Amsterdam). Voor ongeveer 1.500 toeschouwers ontwikkelde zich een dramatische wedstrijd tussen twee topteams: het technisch geroutineerde Amsterdam en het fel spelende, vasthoudende HDM. HDM kwam vroeg op voorsprong via Robin de Munk, maar Amsterdam pakte vervolgens een 2-1 voorsprong. Achtentwintig seconden voor tijd bracht een gewaagde wissel — de keeper eruit voor een extra veldspeler, de zogenoemde ijshockeyvariant — HDM terug in de wedstrijd: Floris Quak vond met een scherpe pass Timmo Kranstauber, die het gelijkspel maakte (2-2).

De titel werd beslist na strafballen. Robbert van de Peppel, aanvaller bij HDM en van huis uit een veldspeler bij SCHC, nam als vijfde strafbal tegen zijn eigen broer Vincent — de keeper van Amsterdam — en hield vast aan zijn vooraf bedachte plan: pushen naar de stickkant. Zijn inzet belandde in het kleine zaaldoel; HDM ontlaadde en brak daarmee de Amsterdamse hegemonie, de eerste HDM-titel sinds 2006. Op de opgenomen beelden — een korte YouTube-clip — zijn de laatste minuten en de beslissende strafbal nog steeds zichtbaar, inclusief de emotionele omhelzing tussen de broers Van de Peppel.

Een jaar later nam Amsterdam revanche in de finale van 2012, waarna HDM geleidelijk uiteen viel en spelers vertrokken. Een nieuwe generatie zorgde er later voor dat HDM in 2023 opnieuw kampioen werd, met spelers als Cédric de Gier en Chris Taberima. Voor Robbert blijft de zege van 2011, en vooral de confrontatie met zijn broer in het doel, een blijvende herinnering: "Het was een mooie broederstrijd."