Marloes Keetels: glunderend terug naar eigen helft

In dit artikel:

Marloes Keetels blikt terug op het WK hockey van 2014 als haar eerste grote succes met Oranje: de gouden plak staat bovenaan haar erelijst en viel vroeg in haar internationale loopbaan. De selectie voor het toernooi was voor haar het meest zenuwslopende moment; ze had net besloten alles voor hockey opzij te zetten en wachtte gespannen op het beslissende telefoontje van bondscoach Max Caldas. Toen dat positieve bericht kwam, belde ze meteen haar ouders, die extra kaarten kochten zodat meer familie en vrienden de wedstrijden konden bijwonen.

Het toernooi vond plaats in het ADO Den Haag-stadion, en Keetels herinnert zich nog hoe indrukwekkend het volkslied en de volle tribunes waren, iets wat ze tot dan toe niet kende. In de tweede poulewedstrijd tegen België maakte ze haar eerste doelpunt voor Oranje — een moment vol blijdschap en ongeloof dat ze als bijzonderst herinnert, ook al ontstond later verwarring in de statistieken doordat een oefeninterland onterecht als eerdere treffer werd geregistreerd.

In tegenstelling tot de onvermijdelijke finale spanning, ervoer Keetels het WK grotendeels als een relaxt toernooi. Als jong teamlid was ze veelal in een volgersrol, wat haar ruimte gaf om van het evenement te genieten zonder de zwaardere verantwoordelijkheden die je later als routinier krijgt. Niet de medaleceremonie, maar de kleine alledaagse herinneringen blijven haar het meest bij: pingpongsessies met kamergenote Xan de Waard in de gemeenschappelijke hotelkamer en het vertrouwde ritueel van late wedstrijden en ochtendlijke ontspanning.

Kortom: voor Keetels was het WK 2014 een droomstart met Oranje, waarin de selectiecall, het stadiongevoel, haar eerste goal en de informele teammomenten de belangrijkste herinneringen vormen.