Hoe presteerde Nederland op het WK2026 (I)

In dit artikel:

Een analyse van de beschikbare AltiusRT-gegevens, uitgevoerd met hulp van AI en zonder IMC-data, plaatst de resultaten van het WK in perspectief. In veel leeftijdscategorieën speelden tot twintig teams in één grote poule, waarbij elk team hooguit vier tegenstanders trof. Daardoor waren de moeilijkheidsgraad van de wedstrijden en de uitslagen niet goed vergelijkbaar. Grote overwinningen konden de topscorersranglijst vertekenen en de poule-uitkomsten beïnvloedden welke teams elkaar in de kwartfinales ontmoetten. Ook was de landenranglijst gebaseerd op het WK van twee jaar eerder, waaraan niet alle huidige deelnemers meededen.

De analyse noemt daarnaast de ongelijke rusttijden als factor. Zo verloor D50 de kwartfinale na een zeer korte herstelperiode ten opzichte van de tegenstander en kon het team daardoor maximaal vijfde worden. Volgens de auteur zouden de Nederlandse prestaties mogelijk anders zijn beoordeeld als D50 de halve finale had gehaald.

De planning van het toernooi benadeelde Nederland volgens de analyse eveneens. De jongste masterscategorieën speelden midden in de Nederlandse schoolvakantie, terwijl het afgewezen Nederlands-Belgische bid een periode aan het einde van de vakantie voorstelde. Vooral spelers en speelsters in de 35-pluscategorie, vaak met werk en jonge kinderen, konden daardoor moeilijk deelnemen. De planning was ook de reden dat Heren 40 niet aan het WK meedeed.

Tegelijkertijd prijst de internationale mastersgemeenschap de organisatie door HC Schiedam, HV Rotterdam en HV Victoria. Het gastheerschap en de inzet van vrijwilligers werden als uitstekend ervaren; het volgende deel van het toernooi wordt georganiseerd in Breda en Brasschaat/Antwerpen. De conclusie is dat Nederland goed meedoet, maar nog niet tot de wereldtop behoort en achterloopt op Engeland, Australië, Zuid-Afrika en Argentinië.