Hoe Daniek Jansonius in één zomer vier klassen hoger ging spelen 

In dit artikel:

Daniek Jansonius verruilde deze zomer Alliance in de Derde Klasse voor HBS, dat uitkomt in de Promotieklasse: een uitzonderlijke stap van vier niveaus omhoog. De negentienjarige hockeyster uit Haarlem had aanvankelijk verwacht gewoon bij Alliance te blijven, haar eerste jaar Toegepaste Psychologie af te ronden en daarna verder te kijken. Na een eerdere afwijzing door Rood-Wit leek dat de logische route, totdat HBS haar benaderde.

De overstap bracht de nodige onzekerheid met zich mee. Jansonius vroeg zich af of ze het niveau zou aankunnen en vreesde tijdens haar eerste minuten door de mand te vallen. Toch besloot ze de kans te grijpen. Haar belangrijkste gedachte was dat ze weinig te verliezen had: een uitzonderlijke mogelijkheid komt misschien niet nog eens voorbij. Inmiddels maakte ze haar debuut voor HBS en merkt ze dat het hogere niveau niet alleen sneller is, maar ook vraagt om sneller denken, betere timing en meer onderling begrip. Juist de voorspelbaarheid en het vertrouwen tussen speelsters vindt ze aantrekkelijk.

Haar besluit om risico’s te nemen werd mede gevormd door een soloreis naar Australië, enkele maanden eerder. Hoewel ze dat vooraf spannend vond, groeide de reis uit tot een van haar mooiste ervaringen. Ze leerde dat dingen waar je vooraf bang voor bent vaak minder eng blijken en dat je soms moet durven springen.

Naast haar eigen hockeycarrière heeft Jansonius een druk schema. Ze studeert Toegepaste Psychologie in Leiden, geeft meerdere keren per week training, coacht de JO14-1 van Alliance en volgt de opleiding Hockeytrainer/-coach 3. De kennis uit haar studie over gedrag en communicatie gebruikt ze direct bij het begeleiden van spelers. Ondanks haar volle agenda zegt ze niets te missen van een traditioneler studentenleven. Hockey biedt haar niet alleen sportieve uitdaging, maar ook vriendschap, verantwoordelijkheid en persoonlijke ontwikkeling.

Haar achternaam leidt soms tot opmerkingen omdat haar vader bekend is in de hockeywereld. Jansonius benadrukt echter dat ze haar eigen pad volgt en haar prestaties zelf wil bewijzen. Haar vader heeft wel haar liefde voor hockey versterkt; na wedstrijden analyseren ze samen uitgebreid het spel.

Voor haar eerste seizoen bij HBS stelt Jansonius geen doelen rond aantallen wedstrijden of doelpunten. Ze wil vooral het vertrouwen van de staf verdienen en een speelster worden op wie het team kan rekenen. Haar verhaal draait daarmee minder om een vanzelfsprekende sportieve route dan om de bereidheid kansen aan te grijpen, ook wanneer de uitkomst onzeker is.