EHL 2026: Nederlandse triomfen, maar ook teleurstellingen
In dit artikel:
De European Hockey League 2026, georganiseerd in Den Bosch, leverde opnieuw Nederlandse triomfen én teleurstellingen op. Bij de vrouwen veroverde SCHC (Bilthoven) voor het eerst de felbegeerde EHL-trofee, terwijl bij de mannen Kampong (Utrecht) de eindzege pakte door in de finale Gantoise met 3-2 te verslaan. Voor de gastclub Den Bosch betekende de finale‑nederlaag voor de dames een zeldzame misser; voor de Amsterdamse heren verliep het toernooi eveneens teleurstellend.
SCHC zette in de eindstrijd en tijdens het toernooi vooral een collectief en gedisciplineerd teamspel neer. Spelers en staf noemen een betere dosering in aanloop naar de finale en een hardwerkende, nuchtere mentaliteit als sleutel: minder excuseren, meer uitvoeren. Keepster Zwezereijn beleefde een persoonlijk hoogtepunt na een turbulent anderhalf jaar waarin zij wisselde met collega’s als Alexandra Heerbaart en Elodie Picard (laatstgenoemde raakte geblesseerd). Zij benadrukte dat ze zich altijd klaar voelt om voor het team te staan. Aanvoerster Marleen Jochems noemde de prijs mogelijk zelfs “bijzonderder” dan eerdere successen, wat aangeeft hoe groot de betekenis is voor SCHC.
Den Bosch‑speelsters zoals Rosa Fernig probeerden het verlies in perspectief te plaatsen: een moeizame competitiehelft mocht de EHL‑campagne niet overschaduwen. Fernig blikte ook terug op persoonlijke teleurstellingen bij Oranje (o.a. geen eindtoernooiplaats) en zei dat die ervaring haar scherper heeft gemaakt en haar focus bij Den Bosch houdt.
Bij de mannen draaide Kampong een toernooi met emotionele lading: het succes werd onder meer gezien als eerbetoon aan vertrekkende clubiconen Sander de Wijn en coach Tim Oudenaller. Spelers als Jip Janssen erkenden dat Kampong dit seizoen op andere momenten kansen had laten liggen, maar dat de EHL‑titel veel goedmaakt. Duco Telgenkamp en teamgenoten benadrukten vooral de verdiensten van De Wijn en Oudenaller voor clubcultuur en inzet.
Kortom: EHL 2026 in Den Bosch bevestigde de Nederlandse status in het clubhockey met twee landenoverkoepelende titels, maar toonde ook dat winst en verlies dicht bij elkaar liggen — met individuele herstelverhalen, tactische groei en emotionele waardering voor clublegendes als belangrijke thema’s.