Dennis Warmerdam voert een nieuwe strijd: 'Ik lach nog steeds'
In dit artikel:
Dennis Warmerdam, 31-jarige oud-international die eerder al een tumor in zijn rechterarm overleefde, kreeg in december het onheilspellende bericht dat diezelfde kwaal opnieuw is opgelaaid. Hij ontdekte in de zomer een bultje bij zijn pols dat op 27 november werd onderzocht — precies op de datum waarop hij in 2017 voor het eerst te horen kreeg dat hij kanker had — en anderhalve week later bleek het om een kwaadaardige tumor te gaan. Artsen vermoeden dat het om restcellen uit de eerdere behandeling gaat die nooit volledig waren geëlimineerd; de plek werd destijds wel jaarlijks gecontroleerd maar oogde jarenlang rustig.
Sinds de bevestiging ondergaat Warmerdam dagelijks bestralingen bij zijn pols; hij was bij het gesprek in januari net terug van zijn zestiende bestraling en van fysiotherapie. De bestraling veroorzaakt huidirritatie, stijfheid en extra vermoeidheid, maar geen hevige pijn; hij zegt zichzelf kalm en realistisch positief te houden: "Ik lach nog steeds." In maart staat een operatie gepland om de tumor te verwijderen, maar de precieze gevolgen voor beweging en functie van zijn hand zijn nog onzeker. Pezen van duim en wijsvinger zitten in het operatiegebied, en hij is bezorgd over eenvoudige, toekomstige dagelijkse handelingen — luiers verschonen, een baby in bad doen — nu zijn vrouw Charlotte en hij in april hun eerste dochter verwachten.
Warmerdam, die eerder topjaren kende bij Bloemendaal en Pinoké en na zijn comeback zelfs nog Oranje haalde, beëindigde zijn actieve hockeycarrière een half jaar geleden. Sindsdien schreef hij een boek, trouwde en maakte plannen voor het ouderschap. De nieuwe diagnose sloeg hard in, maar doordat hij de eerdere strijd al doormaakte voelt hij zich ook beter voorbereid: hij kent het medische proces, weet wat werkt voor hem en heeft een plan om zelf actief bij te dragen aan zijn herstel. Dat plan beschrijft hij als een trainingsschema met voeding, beweging, rust en aanvullende therapieën als acupunctuur; zo probeert hij regie te houden in een periode van onzekerheid.
Praktisch leeft hij nu aan zijn medische agenda: dagelijks stralen, fysiotherapie en voorbereidingen op de operatie. Emotioneel wisselen verdriet en geluk elkaar af — de aanloop naar het vaderschap biedt hem veel troost en afleiding. Hij erkent periodes van verdriet, maar kiest er bewust voor emoties toe te laten en daarna te focussen op concrete stappen om zijn situatie te verbeteren. Warmerdam hoopt dat de chirurgie succesvol is en dat hij genoeg functie van zijn rechterarm behoudt om actief vader te kunnen zijn.