Coevorden heeft 83 leden: 'Heb het woord 'fusie' weleens geopperd'
In dit artikel:
De hockeysport groeit weer in Nederland: na acht jaar stijgt het aantal spelers, volgens cijfers van de KNHB. Dat contrast wordt scherp zichtbaar tussen grote verenigingen zoals Kampong (meer dan 3.000 leden) en kleine clubs zoals Coevorden in Zuid-Drenthe, dat het met zo’n 83 leden moet doen. Die kleine schaal maakt de club kwetsbaar, maar ook inventief en hecht.
Coevorden bestaat al 72 jaar en wordt gedreven door vrijwilligers. Het dagelijkse hart van de vereniging is Evelien Stapel‑Kok, 28 jaar, die drie jaar geleden onverwacht voorzitter werd toen niemand anders zich aanmeldde. Ze begon zelf pas in 2019 met hockey en belandde meteen in Dames 1 door spelersgebrek. Haar snelle opkomst van nieuweling tot bestuurslid illustreert de clubcultuur: mensen worden snel opgenomen, rollen zijn flexibel en iedereen springt bij waar nodig.
De onderlinge verbondenheid is groot: veel leden zijn familie of meerdere generaties uit dezelfde families hockeyen er. Oud‑spelers vormen met hun inzet, onder andere als ‘Greenkeepers’, een onmisbare steun. Die gemeenschapszin maakt het mogelijk te blijven draaien, maar de marges zijn klein. Toen de barcommissie stopte en geen opvolgers verschenen, voerde de club een roulatiesysteem in waarbij ouders bardienst draaien, met een digitale sleutel en duidelijke instructies als hulpmiddelen.
Ook sportief en organisatorisch is het aanpassen. Jeugdteams zijn klein, leeftijden lopen door elkaar, en trainers zijn lastig te vinden. Samenwerking met een hockey-uitzendbureau zorgt dat er twee keer per week jeugdtraining kan plaatsvinden. Dames 1 speelt als combinatie met het nabijgelegen Hardenberg; die samenwerking levert sportief succes op (vorig jaar kampioen) en praktische soepelheid — zelfs verschillende tenues vormen geen probleem.
Financieel staat Coevorden er redelijk; het ledenaantal groeit licht en de gemeente steunt samenwerkingsplannen. Tegelijk dreigt leegloop wanneer oudere jeugd voor studie vertrekt en er geen herenlijn is. Fusie met andere clubs wordt niet uitgesloten, maar voorlopig is het uitgangspunt: zolang vrijwilligers en creatieve oplossingen de club laten voortbestaan, blijft Coevorden zelfstandig.
De club toont hoe betrokkenheid, doorzettingsvermogen en pragmatiek een kleine vereniging in stand houden. Aan het einde van ieder weekend sluit Stapel‑Kok het clubhuis af met een gevoel van trots en dankbaarheid — een stille bevestiging dat de club, ondanks de kwetsbaarheid, blijft functioneren.